به گزارش کردپرس، مراد قاراییلان، عضو فرماندهی مرکز دفاع خلق، با تأکید بر اینکه آزادی عبدالله اوجالان شرط اساسی پیشرفت روند کنونی و تحقق صلح میان کردها و دولت ترکیه است، گفت: «بسیار روشن است که اگر اوجالان در زندان بماند، این روند پیش نخواهد رفت.» او همچنین خواستار به رسمیت شناخته شدن قانونی موجودیت مردم کرد و تغییر رویکرد دولت ترکیه نسبت به مسئله کرد شد.
قاراییلان در یک پیام ویدیویی که به مناسبت «ماه شهدای فدایی» از شبکه گریلا تی وی پخش شد، درباره روند جاری صلح پیرامون مسئله کرد، مذاکرات و شرایط لازم برای پیشبرد روند صلح اظهارات مفصلی مطرح کرد.
قاراییلان با اشاره به تاریخ مبارزات جنبش آزادی کردی از زمان آغاز رهبری عبدالله اوجالان بر PKK گفت: «از زمان آغاز حرکت عبدالله اوجالان، تا امروز روح حاکم بر جنبش آزادی، فداکاری، رفاقت و پایبندی عمیق به ارزشها بوده است. امروز نیز بیش از هر زمان دیگری به این روحیه نیاز داریم. اکنون در آخرین مرحله قرار داریم و وارد مرحله نتیجهگیری شدهایم. در این مرحله هم به ابتکار عمل بیشتر، هم به حرفهایگری بیشتر و هم به روحیه فداکارانه نیاز است. هرچه این روحیه را در خود تقویت کنیم، به پیروزی و موفقیت نزدیکتر خواهیم شد.»
ایدئولوژی انکار و حذف همچنان پابرجاست
قاراییلان با تأکید بر اینکه حل مسئله کرد مستلزم تغییر نگرش هر دو طرف است، گفت: «ما تغییر کردهایم و در پارادایم حل مسئله دگرگونی ایجاد کردهایم. آشکارا میگوییم که در این چارچوب میتوان از طریق گفتوگو به راهحل رسید. طرف دولتی نیز میگوید "بیایید به راهحل برسیم"، اما افکار و ذهنیت آن همچنان همان ذهنیت سابق است. هنوز ایده انکار و حذف پابرجاست. کاملاً روشن است که با ذهنیت انکار و حذف نمیتوان به یک راهحل دموکراتیک دست یافت. برای پیشرفت روند حل مسئله، دولت ترکیه نیز باید تغییر ذهنیت دهد.»
او افزود: «دولت نباید مردم کرد را تهدید یا دشمن ببیند. اگر میخواهد از طریق گفتوگو به راهحل برسد، نباید مردم کرد را نادیده بگیرد. اگر چنین تغییری در آنها به وجود آید، میتوان درباره راهحل با آنها گفتوگو کرد. در غیر این صورت پیشرفت روند حل مسئله دشوار خواهد بود.»
اوجالان در تلاش برای ایجاد جایگاهی ویژه برای کُرد است
قاراییلان با اشاره به نقش عبدالله اوجالان در روند جاری گفت: «اوجالان اکنون در زندان امرالی در این گفتوگوها و مذاکرات تلاش بسیار بزرگی انجام میدهد و مبارزهای بسیار مهم را پیش میبرد. او میگوید: "من میخواهم برای کردها جایگاهی ویژه ایجاد کنم." در حالی که دولت همچنان کردها را انکار میکند و حتی کردهای خارج از ترکیه را نیز برای خود تهدید میداند.»
او ادامه داد: «اگر دولت این ذهنیت را تغییر دهد و کردها را بهصورت قانونی به رسمیت بشناسد، تهدیدهایی که متوجه دستاوردهای کردها در خارج از ترکیه است نیز از میان خواهد رفت. مبارزهای که اوجالان امروز در امرالی پیش میبرد برای (بهبود وضعیت) همه کردها است. زیرا تا زمانی که دولت ترکیه از سیاست انکار و حذف دست نکشد، همواره دستاوردهای کردها را تهدیدی علیه خود خواهد دید و با چنین نگرشی نمیتواند دوستی واقعی با کردها برقرار کند.»
اگر اوجالان در بند بماند، این روند صلح پیش به جایی نخواهد رسید
قاراییلان با اشاره به بحثهای مربوط به روند صلح و خلع سلاح گفت: «ممکن است قانونی صرفاً برای زمین گذاشتن سلاح از سوی گریلاها تصویب کنند، اما این بهتنهایی کافی نیست. قانون چارچوبی باید همه موضوعات را در بر بگیرد.»
او افزود: «پیشتر وضعیت اوجالان در ترکیه نیز مورد بحث قرار گرفته بود. دولت باغچه لی گفته بود او باید "هماهنگکننده صلح و سیاستورزی" باشد. هرچند بعداً در سخنان خود تا حدی عقبنشینی کرد، اما نخستین موضعش همین بود. این موضوع در جامعه مورد بحث قرار گرفت.»
قاراییلان سپس تصریح کرد: «بسیار روشن است که اگر اوجالان در زندان باقی بماند، این روند پیش نخواهد رفت. تصمیمی که ما در دوازدهمین کنگره PKK گرفتیم نیز در همین چارچوب بود. ما نگفتیم "سلاحها را زمین خواهیم گذاشت". ما گفتیم "استراتژی مبارزه مسلحانه را متوقف میکنیم". برای آنکه مسئله خلع سلاح پیش برود، خود اوجالان باید این روند را هدایت کند؛ به بیان دیگر او باید آزاد باشد. این موضوع در تصمیمات ما وجود دارد. اکنون میخواهند از این مسئله عبور کنند و فقط میگویند گریلاها سلاح زمین بگذارند. اینگونه نمیشود.»
نخستین شرط صلح، آزادی اوجالان است
قاراییلان با تأکید بر اینکه روند کنونی به یک چارچوب حقوقی اساسی نیاز دارد، گفت: «این موضوعی عادی و ساده نیست؛ به یک قانون بنیادین نیاز دارد. پیش از هر چیز باید وضعیت و جایگاه اوجالان روشن شود. او مذاکرهکننده اصلی است. او نخستین طرف حل مسئله کردهاست. جایگاه او همین است. او نماینده کردهاست. بنابراین برای تحقق صلح میان کردها و دولت ترکیه و برای گسترش برادری میان ملتها، نخستین شرط این است که اوجالان آزاد باشد.»
جایگاه کردها باید در قوانین ترکیه به رسمیت شناخته شود
قاراییلان دومین شرط را به رسمیت شناخته شدن قانونی جایگاه کردها عنوان کرد و گفت: «دومین مسئله این است که همانگونه که موجودیت مردم کرد بهصورت شفاهی پذیرفته میشود، باید بهصورت مکتوب نیز در قوانین جمهوری ترکیه جای بگیرد. موجودیت مردم کرد باید قانونی شود. در حال حاضر در قوانین ترکیه چیزی به نام کرد وجود ندارد. اگر واقعاً میخواهیم راهحل و صلح ایجاد کنیم، کردها باید از نظر قانونی به رسمیت شناخته شوند. مشروعتر از این چه میتواند باشد؟»
او افزود: «اگر این موارد عملی شود و بر همین اساس قانونی برای ادغام دموکراتیک گریلاها تصویب شود، آنگاه گریلاها نیز این مسئله را بررسی خواهند کرد و روند میتواند پیشرفت کند. در غیر این صورت این روند توسعه نخواهد یافت.»
گریلاهای PKK تا زمانی که گامهای قانونی برداشته نشود، سلاح شان را زمین نمیگذارند
قاراییلان تأکید کرد: «گریلاهای آزادی برای آنکه خود را به دولت ترکیه بقبولانند گریلا نشدند؛ آنها برای اهدافی مقدس، برای موجودیت مردم کرد و حقوق مردم کرد مبارزه کردند. تا زمانی که در این زمینه گامهای عملی و قانونی برداشته نشود، گریلاها سلاح زمین نخواهند گذاشت. همه باید این واقعیت را بدانند.»
او افزود: «باید دید قانونی که قرار است در ماههای آینده مطرح شود چه محتوایی خواهد داشت. حتی مشخص نیست که آن را به دستور کار بیاورند یا نه. اگر مطرح شود، باید دید آیا محتوای آن در راستای راهحل است یا خیر. اگر آن سه اصل اساسی که گفتیم در آن وجود داشته باشد، میتواند راه را برای پیشرفت روند باز کند. اما اگر صرفاً به خلع سلاح محدود شود، پذیرفته نخواهد شد و کمکی به پیشرفت روند نخواهد کرد.»
همه کردها باید لزوم وحدت میان خود را درک کنند
قاراییلان در بخش پایانی سخنانش با اشاره به ضرورت وحدت میان کردها گفت: «برای آنکه تجربهای مشابه لوزان بار دیگر تکرار نشود، همه باید با حساسیتی فوقالعاده به این روند نزدیک شوند. همه جریانهای سیاسی کرد باید این شرایط استثنایی را درک کنند و حتماً وحدت ملی را تأمین کنند. حتی اگر وحدت کامل نیز ممکن نباشد، دستکم باید یک راهبرد مشترک کردی وجود داشته باشد. اکنون هدف برگزاری یک کنفرانس ملی کردی است و این مسئله اهمیت بسیار زیادی دارد.»
او در پایان هشدار داد که روند جاری همه احتمالات را در خود دارد و آینده آن به تصمیمها و اقداماتی بستگی خواهد داشت که در دوره پیشرو اتخاذ میشود.
نظر شما